اخیراً سندی در فضای مجازی منتشر شده که یک تولیدکننده سیم لاستیک اتومبیل که مستقر در یکی از شهرهای ایلام است، اواخرسال قبل وامی به مبلغ ۲۳ میلیون یورو یعنی بیش از کمک اتحادیه اروپا به ایران دریافت کرد.
به گزارش «مشرق»، بعد از ماجرای حقوق و پاداش نجومی حالا نوبت به وامهای نجومی آن هم از نوع وامهای ارزی برای آقازادهها رسیدهاست. این آقازادهها سعی میکنند ظاهر و شکل وام گرفتن را رعایت کنند، ابتدا سولهای در یک منطقه محروم تأسیس میکنند و بعد با مراجعه به صندوق توسعه ملی برای همان سوله که نام شرکت را نیز یدک میکشد، وام کلان آن هم از نوع ارزی میگیرند و محل مصرف آن معلوم نیست. برای تضمین نیز اغلب همان شرکت –بخوانید سوله – را به عنوان وثیقه نزد بانک وامدهنده نگه میدارند که تضمینکننده بازپسگیری آن وام باشد، البته شرکتی که ارزشش خیلی کمتر از ارزش وامهای گرفته شدهاست. متأسفانه رویکرد صندوق توسعه ملی در این زمینه مشخص نیست که بر اساس چه صلاحیتهایی به این شرکتها تسهیلات میدهد.
اخیراً سندی در فضای مجازی منتشر شده که یک تولیدکننده سیم لاستیک اتومبیل که مستقر در یکی از شهرهای ایلام است، اواخر سال قبل و در زمان جهش ارزی وامی به مبلغ ۲۳ میلیون یورو یعنی بیش از کمک اتحادیه اروپا به ایران دریافت کردهاست. بررسیها نشان میدهد، این شرکت خانوادگی در سال ۹۰ نیز از صندوق توسعه ملی وام ارزی گرفته است. این شرکت سال گذشته یک فقره وام ارزی به مبلغ ۲۳ میلیون یورو و یک فقره وام ریالی به ارزش ۶۵ هزار میلیون ریال دریافت کردهاست. نکته مهم اینجاست که شرکتی هنوز به بهرهبرداری نرسیده و کوچک است و خود اعلام کرده در شرایط تحریم به دلیل وارد کردن مواد اولیه از ژاپن قادر به ادامه کار نیست چگونه به راحتی تسهیلات ارزی و ریالی آن هم با نرخ ارز مرجع بانکی و سود سالانه ۱۰ درصد گرفته است. سؤالی که مطرح میشود این است که سازوکار صندوق توسعه ملی چیست؟ این صندوق بر چه اساس و ویژگیهایی به شرکتها وام میدهد. لازم است صندوق توسعه ملی لیست همه کسانی را که در بازه زمانی یکسال گذشته وامهای ارزی و ریالی گرفتهاند، منتشر کند و مشخص شود شرکتهایی که این وامها را گرفتهاند، این وام را کجا و به چه نحو هزینه کردهاند. شنیده میشود برخی شرکتها وامهای ارزی خود را در بازار ارز فروختهاند و این کار در گرانی ارز دخیل بودهاست.
